«Όταν η θάλασσα σμίλεψε την πέτρα… Όταν ο ήλιος γέμισε χρώματα τον ουρανό… Όταν η ακρογιαλιά καλύφθηκε από την ξανθιά άμμο… Γεννήθηκε ένα μέρος για τις πιο όμορφες και έντονες στιγμές μας…»

 

Βρίσκεται εκεί που καταλήγει ο Ταΰγετος,λίγο μετά τη Βάθεια,στο δρόμο πρός το Ταίναρο, έχοντας στη πλάτη του το λιμανάκι του Πόρτο Κάγιο, από την άλλη πλευρά. Κυριαρχεί ο πύργος του Γρηγοράκη, ενώ οι δαντελωτές ακτές του δημιουργούν τρεις μικρές όμορφες παραλίες.Από τις οποίες η μια έχει εύκολη πρόσβαση στο ευρύ κοινό, λόγω της απότομης κλίσης της πλαγιάς που πρέπει να κατεβείτε. Δίπλα ακριβώς στην παραλία λειτουργεί ξενοδοχειακή μονάδα με εστιατόριο ανοικτό στο κοινό.

Μια από τις ομορφότερες παραλίες της Ελλάδας…δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις διάσημες παραλίες των νησιών μας.

Το εντυποσιακότερο όλων είναι ότι είναι ένα μοναδικό στέκι νεολαίας…εκεί στην άκρη του πουθενά…χωρίς να το περιμένεις ποτέ, συναντάς εκεί ένα πλήθος νεαρόκοσμου που διασκεδάζει και χαιρετά το ελληνικοί καλοκαίρι…μετά την επίσκεψη μας, το ονομάσαμε ”Μύκονος της Πελοποννήσου”.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Translate